Όλοι έχουμε ακούσει για τη Μεγάλη Έκρηξη, το περίφημο Big Bang. Αλλά τι ήταν πραγματικά; Σήμερα θα δούμε μαζί πώς ακριβώς μεγαλώνει το σύμπαν και θα το κάνουμε διορθώνοντας μια τεράστια παρεξήγηση.
Μια ερώτηση που βασανίζει το μυαλό πολλών είναι: Αν το σύμπαν φουσκώνει, μέσα σε τι επεκτείνεται; Τι υπάρχει «έξω» από αυτό; Η διαίσθησή μας εδώ μας απογοητεύει. Στο μυαλό μας έρχεται αμέσως η εικόνα μιας βόμβας που εκρήγνυται σε έναν άδειο χώρο. Αυτή η εικόνα είναι εντελώς λάθος.
“Το Big Bang δεν ήταν μια έκρηξη μέσα στο χώρο, ήταν η έκρηξη του ίδιου του χώρου.”
Το Πείραμα με το Μπαλόνι
Για να το καταλάβουμε, ας χρησιμοποιήσουμε ένα μπαλόνι. Φανταστείτε ότι ολόκληρο το σύμπαν είναι μόνο η επιφάνεια του μπαλονιού. Οι τελείες πάνω του δεν είναι αστέρια, αλλά ολόκληροι γαλαξίες. Στο μοντέλο μας, υπάρχει μόνο η επιφάνεια.
Όταν φυσάμε το μπαλόνι, αυτό φουσκώνει. Οι τελείες δεν «τρέχουν» πάνω στην επιφάνεια· είναι το ίδιο το λάστιχο του μπαλονιού (ο χώρος) που τεντώνεται και τις παρασέρνει. Οι γαλαξίες δεν ταξιδεύουν μέσα στο χώρο, ο ίδιος ο χώρος ανάμεσά τους μεγαλώνει.
Πού είναι το Κέντρο;
Αν είμαστε μια μυρμηγκιά πάνω σε μια τελεία και κοιτάξουμε γύρω μας, θα δούμε όλες τις άλλες τελείες να απομακρύνονται. Η απάντηση είναι απίστευτη: Δεν υπάρχει κέντρο. Από όποια τελεία κι αν κοιτάξεις, θα έχεις την ψευδαίσθηση ότι είσαι το κέντρο της διαστολής.
Αυτό εξηγεί και τον Νόμο του Hubble. Όσο πιο μακριά είναι μια τελεία, τόσο περισσότερο «λάστιχο» υπάρχει ανάμεσα σε εμάς και εκείνη. Έτσι, η μακρινή τελεία απομακρύνεται πολύ πιο γρήγορα από τη κοντινή.
Η Επιστροφή στην Αρχή: Η Μοναδικότητα
Αν πατήσουμε το “rewind”, ολόκληρος ο χώρος μαζεύεται σε μια μοναδική, απειροελάχιστη τελεία. Οι φυσικοί την ονομάζουν Μοναδικότητα (Singularity). Φανταστείτε όλη την ύλη και τον ίδιο τον χώρο συμπιεσμένα σε ένα σημείο μικρότερο από άτομο.
Εκεί γεννήθηκε όχι μόνο η ύλη, αλλά ο ίδιος ο χώρος και ο χρόνος. Το Big Bang ήταν η αστραπιαία διαστολή του ίδιου του χωροχρόνου. Αυτή η διαδικασία συνεχίζεται τώρα, αυτή τη στιγμή που μιλάμε. Η διαστολή αυτή εξηγεί και γιατί ο νυχτερινός ουρανός είναι σκοτεινός — ένα παράδοξο που αναλύεται στο Παράδοξο του Olbers.
