Όλοι νομίζουμε ότι ξέρουμε τι είναι η βαρύτητα. Είναι αυτή η δύναμη που μας κρατάει κολλημένους στη Γη και κρατάει τη Γη σε τροχιά γύρω από τον Ήλιο. Τι θα λέγατε όμως αν αυτή η βασική ιδέα, η ιδέα της “δύναμης”, ήταν τελικά εντελώς λάθος;
Ο Άλμπερτ Αϊνστάιν ήρθε για να ανατρέψει τα πάντα. Για εκείνον, η βαρύτητα δεν είναι μια μυστηριώδης έλξη που δρά από απόσταση. Είναι η ίδια η γεωμετρία του χώρου που καμπυλώνει.
“Η ύλη λέει στον χωροχρόνο πώς να καμπυλώσει και ο καμπυλωμένος χωροχρόνος λέει στην ύλη πώς να κινηθεί.”
Το Μοντέλο του Ελαστικού Σεντονιού
Φανταστείτε τον χωροχρόνο σαν ένα γιγάντιο ελαστικό σεντόνι. Αν το σεντόνι είναι άδειο, είναι ένα τέλεια επίπεδο πλέγμα. Αν τοποθετήσουμε στο κέντρο κάτι βαρύ, όπως τον Ήλιο, το πλέγμα βουλιάζει. Η μάζα κυριολεκτικά παραμορφώνει τη γεωμετρία του χώρου.
Σερφάροντας στις Καμπύλες
Όταν η Γη κινείται κοντά στον Ήλιο, δεν έλκεται από μια αόρατη χορδή. Απλώς ακολουθεί την πιο “ευθεία” διαδρομή που μπορεί να βρει πάνω σε μια καμπυλωμένη επιφάνεια. Τα αντικείμενα “σερφάρουν” πάνω στις ρητίδες που δημιουργεί η μάζα στο ύφασμα του σύμπαντος.
Ακόμα και το Φως “Λυγίζει”
Επειδή το φως ταξιδεύει μέσα στον χώρο, αν ο χώρος είναι καμπύλος, το φως είναι αναγκασμένο να ακολουθήσει την καμπύλη. Αυτή η πρόβλεψη του Αϊνστάιν έχει αποδειχθεί πειραματικά και αποτελεί μία από τις ισχυρότερες αποδείξεις της θεωρίας του. Η ίδια γεωμετρία του χωροχρόνου βρίσκεται στη βάση της Ακτινοβολίας Hawking και των Μαύρων Τρυπών.
