Ατμοσφαιρική Είσοδος
🔭 ΑστρονομίαΗ στιγμή που ένα διαστημικό αντικείμενο εισέρχεται στην ατμόσφαιρα ενός πλανήτη, όπου η τριβή με τον αέρα προκαλεί θέρμανση, φωτοβολία και συχνά διάσπαση του αντικειμένου πριν φτάσει στην επιφάνεια.
Κάθε φορά που ένα διαστημικό αντικείμενο εισέρχεται στην ατμόσφαιρα μιας Γης με ταχύτητα 11-72 χλμ/δευτερόλεπτο, αντιμετωπίζει ένα ισχυρό τείχος συμπιεσμένου αέρα. Σε αντίθεση με την κοινή πεποίθηση, η κύρια πηγή θέρμανσης δεν είναι κυρίως η τριβή — αλλά η αδιαβατική συμπίεση του αέρα μπροστά από το αντικείμενο. Θερμοκρασίες εκατοντάδων έως χιλιάδων βαθμών Κελσίου προκύπτουν σε δευτερόλεπτα.
Ανάλογα με το μέγεθος, τη σύσταση και τη γωνία εισόδου, το αντικείμενο μπορεί: να καεί εντελώς (μικρά μετεωροειδή), να εκραγεί στον αέρα (airburst, όπως το Τσελιάμπινσκ 2013), ή να φτάσει στην επιφάνεια ως μετεωρίτης.
Η ατμόσφαιρα λειτουργεί ως φυσική ασπίδα: εκτιμάται ότι η Γη δέχεται περίπου 100 τόνους διαστημικού υλικού καθημερινά — αλλά σχεδόν τα πάντα καταστρέφονται πριν φτάσουν στην επιφάνεια.
Παράδειγμα
Το γεγονός Τσελιάμπινσκ (Φεβρουάριος 2013): ένας αστεροειδής διαμέτρου ~18-20 μέτρων εισήλθε στην ατμόσφαιρα με ταχύτητα ~19 χλμ/δευτ. και εξερράγη σε ύψος ~23 χλμ. Η έκρηξη απελευθέρωσε ενέργεια ~500 kilotons TNT — 30 φορές μεγαλύτερη από την ατομική βόμβα της Χιροσίμα.